Steeds verbazen mensen mijn weer.

Waar o waar is de tijd dat mensen ook “ergens voor stonden”?

Je hoort het zo vaak, iedereen twijfelt aan de eigen keuzes en blijft maar kijken naar anderen. (Wat zullen de buren denken van……., vind jij het goed als ik…….., zal ik toch niet…….)
Hierdoor wordt alles en iedereen steeds minder “betrouwbaar”, iedereen blijft maar herhaaldelijk terugkomen op keuzes. En “waarom”? Waar is de intuitie gebleven? Het fingerspitzengefühl? De daadkracht om te kunnen kiezen…

Het leven is zoveel makkelijker als je keuzes kunt maken en daar dan ook de gevolgen van kunt dragen. Een keuze maken en daar dan ook naar handelen, doen wat het beste voelt.

Het spaart zoveel energie om niet telkens een stapje terug te doen, om telkens maar opnieuw te beginnen met van alles.

Geloof me….

Er is geen betere keuze dan je eigen keuze.

schou·der·klop·je (het ~) klopje op de schouder [als teken van waardering enz.]

Het wordt zo vaak vergeten, een blijk van waardering. Er wordt zoveel als “gewoon” gezien.

Ondanks de bekende spreekwoorden, zoals dat je met stroop meer vliegen vangt dan met azijn, blijft men alleen reactie geven als er iets niet naar de zin is. De waardering voor iets positiefs lijkt gevlogen.
Mensen, denk eraan: De kracht van een mooie dag ligt in schouderklopjes en een gulle lach.